اموزش فارکس در افغانستان

Margin Call چیست؟

مارجین لول = (اکوئیتی تقسیم بر مارجین) × ۱۰۰

سطح مارجین (Margin Level) چیست؟

سطح مارجین (مارجین لِوِل) ، همان نسبت اکوئیتی به مارجین می باشد (به درصد). سطح مارجین = (اکوئیتی تقسیم بر مارجین) × ۱۰۰ توجه داشته باشید که درک مفهوم سطح مارجین یا مارجین لول، بسیار با اهمیت هست. بروکر توسط این معیار تشخیص می دهد که معامله گر امکان ترید دارد یا نه. هر بروکری محدودیت های خاص خود را برای سطح مارجین دارد. اما می توان گفت اکثر بروکر ها سطح صد درصد را برای سطح مارحین در نظر گرفته اند. این محدودیت را سطح کال مارجین ( Margin Call ) نامیده می شود. سطح کال مارجین صد درصد به این معنی است که اگر مارجین لول حساب شما به صد درصد برسد، شما هنوز می توانید پوزیشن هایتان را ببندید، اما نمی توانید پوزیشن جدیدی بگیرید. بنابراین وقتی که سطح کال مارجین صد درصد رخ دهد، اکوئیتی حساب شما با مارجین حساب تان برابر شده است و شما در حال ضرر دادن در پوزیشن هایتان هستید و روند بازار برخلاف پوزیشن های شما در حرکت است، هنگامی که اکوئیتی حساب شما برابر مارجین گردد، شما به هیچ عنوان نمی توانید پوزیشن جدیدی بگیرید. در حقیقت کارگزاری با این کار به شما اجازه نمی دهد که بیشتر از پول موجود در حساب خود ریسک کنید و در نهایت به کارگزاری بدهکار شوید. تصور کنید که شما یک حساب ۲۰۰۰۰ دلاری و یک پوزیشن ضررده با مارجین ۲۰۰۰ دلار دارید. اگر بازار بر خلاف پوزیشن شما در حرکت باشد و ضرر شما به ۱۸۰۰۰ دلار برسد اکوئیتی شما ۲۰۰۰ دلار خواهد بود (۲۰۰۰۰ دلار منهای ۱۸۰۰۰ دلار) که با مارجین شما برابر می باشد. بنابراین سطح مارجین شما (۲۰۰۰ تقسیم بر ۲۰۰۰) × ۱۰۰، مساوی صد درصد خواهد بود. هنگامی که سطح مارجین به صد درصد برسد، دیگر نمی توانید هیچ پوزیشن جدیدی بگیرید، مگر اینکه بازار تغییر جهت بدهد و اکوئیتی شما بیشتر از مارجینتان گردد. اما اگر بازار بازهم به روند خلاف معامله شما ادامه دهد، چه اتفاقی می افتد؟ اگر بازار به روند خلاف پوزیشن شما ادامه دهد. بروکر پوزیشن های ضررده شما را خواهد بست. البته هر بروکری، محدودیت های خاص خود را در این زمینه دارد. این محدودیت سطح استاپ اوت ( Stop Out Level ) نامیده می شود. به عنوان مثال؛ هنگامی که توسط بروکر، سطح استاپ آوت پنجاه درصد قرار داده می شود، متاتریدر به طور اتوماتیک معامله شما را هنگامی که سطح مارجین شما به پنجاه درصد برسد، می بندد و این کار را با بستن معامله ای که بیشترین ضرر را داشته است، شروع می کند. معمولا، بسته شدن یک پوزیشن ضرر ده باعث می شود که سطح مارجین به بالای پنجاه درصد برسد، زیرا این کار، مارجین پوزیشن را آزاد می کند؛ به بیان دیگر، مجموع مارجین استفاده شده پایینتر می آید و بنابراین سطح مارجین بیشتر خواهد شد. می توان گفت که سیستم در ابتدا با بستن ضررده ترین پوزیشن، سطح مارجین را به بالاتر از پنجاه درصد می رساند. اما اگر پوزیشن های دیگر شما همچنان در حالت ضررده باقی بمانند و سطح مارجین به پنجاه درصد برسد، سیستم پوزیشن های دیگر شما را هم خواهد بست. چرا بروکر زمانی که سطح Margin Call چیست؟ مارجین به سطح استاپ آوت می رسد، پوزیشن های شما را می بندد؟ این مساله به این دلیل است که بروکر نمی تواند اجازه دهد تا شما بیشتر از پولی که در حساب دارید ضرر بدهید. زیرا ممکن است بازار همچنان مخالف با پوزیشن شما پیش برود و بروکر برای همیشه ضرر شما را متقبل نمی شود.

خرید با مارجین چیست؟

خرید با مارجین چیست؟

خرید با مارجین (Buy on Margin) زمانی رخ می‌دهد که سرمایه‌گذار پول مورد نیاز برای خرید یک دارایی را با قرض گرفتن مبالغی از بانک یا کارگزار عامل خود به‌دست بیاورد.

خرید با مارجین اشاره به پرداخت اولیه‌ای دارد که به کارگزار جهت خرید دارایی انجام شده است. برای مثال، 10% از مبلغ پیش‌پرداخت شده و 90% هزینهٔ خرید نیز توسط کارگزار تأمین می‌گردد. سرمایه‌گذاران از سهم‌های مارجین‌پذیر در حساب کارگزاری‌شان به‌عنوان نوعی وثیقه استفاده می‌کنند.

قدرت خریدی که یک سرمایه‌گذار در حساب کارگزاری‌اش دارد بازتابی از مجموعه اندازهٔ پرداخت‌های دلاری‌ای است که او می‌تواند بدون هیچ ظرفیت مارجینی انجام دهد. معامله‌گرانی که بر روی کاهش قیمت سهم‌ها معامله می‌کنند (Short Sellers) از مارجین جهت انجام معاملات خود بهره می‌برند.

نکات مهم:

  • خرید با مارجین بدین معنی است که شما در حال سرمایه‌گذاری با پولی Margin Call چیست؟ هستید که از بانک یا کارگزاری خود قرض گرفته‌اید.
  • خرید با مارجین در شدت بخشیدن به هر دو حالت سود و زیان معامله مؤثر می‌باشد.
  • اگر موجودی حساب شما به زیر سطح مارجین حسابتان برسد، کارگزار شما می‌تواند تمام یا بخشی از پورتفوی شما را بفروشد تا حساب شما را از ضرر خارج کند.

درک خرید با مارجین

هیئت مدیرهٔ بانک مرکزی ایالات متحده آمریکا سطح مارجین سهام را تعیین می‌کند. تا سال 2019، هیئت مدیره فدرال رزرو تعیین کرده است تا سرمایه‌گذار حداقل 50 درصد از مبلغ مورد نیاز برای خرید سهم را باید خودش پرداخت کند. سرمایه‌گذار می‌تواند 50 درصد باقی‌مانده را از بانک یا کارگزار عامل خود قرض بگیرد.

با وجود این وام‌ها، سرمایه‌گذاران باید در نهایت پول دریافت‌شدهٔ خود را به‌علاوهٔ بهرهٔ توافق شده پرداخت کنند. نرخ بهرهٔ ذکرشده بسته به کارگزاری‌های مختلف و مقدار پول وام‌داده شده تغییر می‌کند. بهرهٔ ماهانه هر ماهه در حساب شما در کارگزاری لحاظ می‌شود.

اساساً خرید با مارجین اشاره به سرمایه‌گذاری با پول قرض گرفته شده دارد. هر چند در این روش مزایایی موجود دارد، این کار برای سرمایه‌گذارانی است با سرمایهٔ اندک که می‌تواند بسیار ریسکی باشد.

خرید با مارجین چگونه کار می‌کند؟

خرید با مارجین چیست؟

سرمایه‌گذاری را در نظر بگیرید که 100 سهم از کمپانی الف را با قیمت 100 دلار به‌ازای هر سهم خریداری می‌کند. سرمایه‌گذار نیمی از مبلغ سرمایه‌گذاری را از سرمایهٔ شخصی خودش تأمین می‌کند و نیمی دیگر از مبلغ مدنظر را با وام گرفتن (یا همان خرید با مارجین) تأمین می‌کند. بدین ترتیب سرمایه‌گذار با این شیوه می‌تواند 5000 دلار نیز برای سرمایه‌گذاری خود به‌دست آورد. یک سال بعد، قیمت هر سهم به مبلغ 200 دلار می‌رسد. سرمایه‌گذار سهام خود را با مبلغ کلی 20000 دلار می‌فروشد و 5000 دلار را به کارگزار عامل خود پس می‌دهد.

برای اینکه متوجه نحوهٔ خرید با مارجین بشویم، باید این روند را بدون در نظر گرفتن مقدار هزینه‌های بهرهٔ ماهانه بررسی کنیم. هرچند میزان بهره بر روی مقدار سود و زیان‌ها تأثیرگذار است، اما مقدار این بهره در مقابل مارجین تعیین‌شده بسیار اندک و ناچیز می‌باشد.

سرمایه‌گذاری را در نظر بگیرید که 100 سهم از کمپانی الف را با قیمت 100 دلار به‌ازای هر سهم خریداری می‌کند. سرمایه‌گذار نیمی از مبلغ سرمایه‌گذاری را از سرمایهٔ شخصی خودش تأمین می‌کند و نیمی دیگر از مبلغ مدنظر را با وام گرفتن (یا همان خرید با مارجین) تأمین می‌کند. بدین ترتیب سرمایه‌گذار با این شیوه می‌تواند 5000 دلار نیز برای سرمایه‌گذاری خود به‌دست آورد. یک سال بعد، قیمت هر سهم به مبلغ 200 دلار می‌رسد. سرمایه‌گذار سهام خود را با مبلغ کلی 20000 دلار می‌فروشد و 5000 دلار را به کارگزار عامل خود پس می‌دهد.

در نهایت در این مثال سرمایه‌گذار سرمایهٔ خود را سه‌برابر می‌کند و با 5000 دلار سرمایه‌گذاری، 15000 دلار به‌دست می‌آورد. اگر معامله‌گر همان تعداد سهام را با پول خودش خریده بود، او تنها می‌توانست سرمایهٔ خود را از 5000 دلار به 10000 دلار برساند.

حال در نظر بگیرید که قیمت سهام به‌جای دو برابر شدن طی یک سال، به نصف خود و به مبلغ 50 دلار برسد. در این حالت سرمایه‌گذار تمام سهام خود را با مبلغی به‌اندازه 5000 دلار می‌فروشد. از آنجایی که او باید مبلغ 5000 دلار را به کارگزاری پس بدهد، پس او در این مدت 100 درصد ضرر کرده است. اگر او در این سرمایه‌گذاری از مارجین نیز استفاده نمی‌کرد، باز هم دچار ضرر می‌شد، اما فقط 50 درصد 5000 دلار، یعنی 2500 دلار از پولش را از دست می‌داد.

چگونه خرید با مارجین را انجام دهیم؟

کارگزار مبلغی تحت عنوان مارجین اولیه و مقداری نیز با عنوان “مارجین نگهداری – Maintenance margin” وضع می‌کند که این مبالغ باید در حساب معامله‌گر پیش از استفادهٔ او از مارجین وجود داشته باشند. (مارجین نگهداری حداقل مبلغی است که یک سرمایه‌گذار باید در حساب مارجین خود پس از خرید با مارجین داشته باشد. این مبلغ 25 درصد از ارزش کل دارایی‌های شخص است. این نرخ توسط بازار سهام نیویورک – NYSE و سازمان تنظیم مقررات صنعت مالی – FIRNA تعیین و تصویب می‌گردد.)
قرارداد اختیار معامله خرید (Call Option) چیست؟
این مقدار همچنین بستگی زیادی به میزان اعتبار شخص سرمایه‌گذار دارد. مارجین نگهداری برای کارگزاری لازم است، زیرا باید یک مبلغ حداقلی‌ای در حساب سرمایه‌گذار نزد کارگزار وجود داشته باشد.

در نظر بگیرید که سرمایه‌گذاری قصد دارد تا مبلغ 15000 دلار را برای سرمایه‌گذاری کردن بپردازد و مارجین نگهداری‌ای که توسط کاگزاری وضع شده است نیز 50 درصد از کل حساب این شخص است. اگر در طی زمان ارزش سهام شخص به زیر 7500 دلار برسد، شخص به اصطلاح “مارجین کال – Margin Call” شده و کارگزار می‌تواند دارایی‌های او را تا بازگشت اعتبار حسابش به 7500 دلار بفروشد. همچنین این امکان وجود دارد که خود سرمایه‌گذار دارایی‌های خودش را بفروشد و یا با پول نقد میزان کسری حساب را جبران نماید. اگر سرمایه‌گذار با تأمین مالی مورد نیاز جهت بازگشت حساب به‌سطح مارجینِ نگهداری موافقت نکند، کارگزار مجاز است تا دارایی‌های سرمایه‌گذار تا بازگشت به سطح مارجین نگهداری بفروشد.

چه کسانی باید از خرید با مارجین استفاده کنند؟

به‌طور کلی، افراد تازه‌کار در بازار به‌هیچ وجه نباید از خرید با مارجین استفاده کنند. زیرا این نوع خرید نیازمند سطح بالایی از تحمل ریسک دارد و باید هرگونه سرمایه‌گذاری به این شکل را به دقت رصد نمود. نگاه به افت ارزش سبد سهام (پورتفوی) برای بیشتر افراد به اندازه کافی استرس زا می‌باشد. علاوه بر این، پتانسیل بالای سقوط بازار و افت شدید قیمت‌ها همواره وجود دارد. این خود باعث افزایش هر چه بیشتر ریسک حتی برای سرمایه‌گذاران با تجربه می‌شود.

با این حال، مبلغ برخی از انواع معاملات مانند معاملات آتی کالا، همواره توسط خرید با مارجین تأمین می‌شود. اما در معاملات دیگر مانند قراردادهای اختیار معامله (Option Contracts)، باید تماماً به‌صورت نقد پرداخت شوند. برای اکثر سرمایه‌گذارانی که تمرکز اصلی‌شان را بر روی بازارهای سهام و اوراق قرضه معطوف کرده‌اند، خرید با مارجین تنها ایجاد ریسک غیرضروری برای آنها می‌کند.

تجربه یا نظر خود را در مورد خرید با مارجین به اشتراک بگذارید. آیا تا به حال کال مارجین شده اید؟

چه زمانی کال مارجین خواهیم شد؟

بالانس کل پول نقدی است که در حساب معاملاتی خود دارید. اگر یک معامله باز داشته باشید ، و حتی اگر سود (یا زیان) شناور داشته باشید ، بالانس یا موجودی شما همچنان همان بالانس قبل از باز کردن پوزیشن است. اما به محض بستن معامله ، سود (یا ضرر) به موجودی اضافه یا از آن کسر می شود که این موجودی جدید شما خواهد بود.

به عبارت دیگر بالانس، موجودی حساب شما بعد از بستن معاملات گذشته را نشان می دهد و معاملات باز فعلی در آن تاثیر ندارد.

اکویتی (Equity) چیست؟

موجودی واقعی یا اکوتی، بالانس حساب شما به علاوه سود یا ضرر شناور تمام موقعیت های باز شماست. بعبارتی ارزش “لحظه ای” حساب شما را نشان می دهد.

اکوئیتی = بالانس + سود یا ضرر شناور

اگر معامله‌ی بازی نداشته باشید بالانس شما با اکوئیتی شما برابر خواهد بود.

سایر نام ها:

  • مانده حساب یا اکوییتی
  • ارزش خالص دارایی
  • مانده دارایی

مارجین (Margin) چیست ؟

مارجین مقداری پولی هست که بروکر برای یک پوزیشن یا معامله به عنوان وثیقه نگهداری می کند.

مقدار مارجین بسته به کارگزار میتواند متغیر باشد.

دقت داشته باشید که هرچقدر بروکرتان لوریج بیشتری به شما بدهد، مارجین کمترین در معامله درگیر خواهد شد، در نتیجه دیرتر کال مارجین خواهید شد.

اجازه بدهید با مثال مطلب را ساده کنیم.

شما در معاملات وقتی با 100 دلار (که با اهرم 100 همان 0.1 لات میشود) معامله میکنید در ستونی جداگانه (در پایین متاتریدر)، میزان سود یا ضرر را مشاهده میکنید.

ولی دقت کنید که این سود یا ضرر روی حجم معاملاتی شما (همان 100 دلار) کم یا زیاد نمیشود بلکه روی باقیمانده حسابتان که وارد معامله نکرده اید کسر یا اضافه میگردد.

بنابراین شما نمیتوانید کل سرمایه تان را وارد معامله کنید چون در این صورت درصورت ضرر (کسر شدن) موجودی در قسمتی که وارد معامله نشده وجود ندارد که بخواهد از آن کسر کند.

بنابراین نمیتوان همه موجودی را وارد معامله کرد.

به این ترتیب هرگاه وارد معامله ای شوید پول باقیمانده در حساب شما به دو قسمت تقسیم میشود.

  1. یک قسمت همان است که نمیتوانید وارد معاملات کنید که به این قسمت مارجین (margin) یا حاشیه اطمینان میگویند.
  2. قسمت دیگری هم هست که میتوانید از آن در معاملات دیگر استفاده نمایید (این قسمت به free margin معروف است).

در تصویر پایین که مثالی از فروش روی یورو به دلار استرالیا هست، حجم معامله 0.01 و مقدار مارجین برابر با 27.91 دلار از مقدار equity کم شده و با بستن معامله این مقدار آزاد خواهد شد.

مقدار مارجین که برای هر معامله بلوکه می شود بسته به مقدار لوریج دارد. برای واضح تر شدن مفهوم مارجین یه مثال دیگه رو با فرض اینکه لوریج 1:1 هست بررسی می کنیم.

فری مارجین (Free margin) چیست؟

مارجین آزاد پولی است که به دلیل وجود معامله باز “درگیر” نمی شود و می تواند برای باز کردن معامله های جدید استفاده شود.

وقتی این مقدار صفر یا کمتر باشد، هشدار مارجین فعال می شود و نمی‌توان وارد معامله‌‌ی جدیدی شد.

به عبارت دیگری این مارجینی است که می توانید برای باز کردن معاملات جدید از آن استفاده کنید.

  • مارجین آزاد
  • مارجین موجود
  • مارجین قابل استفاده
  • مارجین قابل استفاده برای نگهداری
  • “موجود برای معامله”

نحوه محاسبه

مارجین لول (Margin level) چیست؟

سطح مارجین یا مارجین لول نسبت بین موجودی واقعی حساب و مارجین استفاده شده است و به صورت درصد بیان می شود. به عنوان مثال ، اگر اکوتی حساب شما 5000 دلار و مارجین استفاده شده 1000 دلار است ، مارجین لول 500 درصد است.

مارجین لول = (اکوئیتی تقسیم بر مارجین) × ۱۰۰

توجه داشته باشید که درک مفهوم سطح مارجین یا مارجین لول، بسیار با اهمیت هست.

بروکر توسط این معیار تشخیص می دهد که معامله‌گر امکان ترید دارد یا نه. هر بروکری محدودیت های خاص خود را برای سطح مارجین دارد.

سطح مارجین کال (Margin call) چیست؟

می توان گفت که معمولا بروکر ها سطح صد درصد مارجین لول را به عنوان محدودیت در نظر گرفته اند.

این محدودیت را سطح کال مارجین (Margin Call) نامیده می شود.

سطح کال مارجین صد درصد به این معنی است که اگر مارجین لول حساب شما به صد درصد برسد، شما هنوز می توانید پوزیشن هایتان را ببندید، اما نمی توانید پوزیشن جدیدی بگیرید، مگر اینکه بازار تغییر جهت بدهد و اکوئیتی شما بیشتر از مارجینتان گردد.

در واقع در این زمان دلهره‌آور، بروکر به شما هشدار می‌دهد که باید حساب خود را شارژ کنید. در غیر این صورت ممکن است با رسیدن به سطح استاپ اوت، معاملات شما بسته شود.

بنابراین وقتی که سطح کال مارجین 100 درصد رخ دهد، اکوئیتی حساب شما با مارجین حساب‌تان برابر شده است و شما در حال ضرر دادن در پوزیشن‌هایتان هستید و روند بازار برخلاف پوزیشن های شما در حرکت است،

در حقیقت کارگزاری با این کار به شما اجازه نمی دهد که بیشتر از پول موجود در حساب خود ریسک کنید و در نهایت به کارگزاری بدهکار شوید.

تصور کنید که شما یک حساب ۲۰۰۰۰ دلاری و یک پوزیشن ضررده با مارجین ۲۰۰۰ دلار دارید.

اگر بازار بر Margin Call چیست؟ خلاف پوزیشن شما در حرکت باشد و ضرر شما به ۱۸۰۰۰ دلار برسد اکوئیتی شما ۲۰۰۰ دلار خواهد بود (۲۰۰۰۰ دلار منهای ۱۸۰۰۰ دلار) که با مارجین شما برابر می باشد.

بنابراین سطح مارجین شما (۲۰۰۰ تقسیم بر ۲۰۰۰) × ۱۰۰، مساوی صد درصد خواهد بود.

سطح استاپ اوت (Stop out) چیست؟

اما اگر بازار بازهم به روند خلاف معامله شما ادامه دهد، چه اتفاقی می افتد؟

اگر بازار به روند خلاف پوزیشن شما ادامه دهد. بروکر پوزیشن های ضررده شما را خواهد بست.

این محدودیت سطح استاپ اوت (Stop Out Level) نامیده می شود.

این بدترین مرحله‌ای است که یک تریدر با آن مواجه می‌شود. در واقع با رخ دادن کال مارجین حساب‌های شما بسته نمی‌شود. فقط به شما اعلام می‌شود که به محدوده ریسک رسیده‌اید و نمی‌توانید پوزیشن جدید بگیرید. اما با ضرر بیشتر ممکن است به سطح استاپ اوت برسید که بروکر معامله شما را می‌بندد تا مارجین لول شما افزایش یابد.

البته هر بروکری، محدودیت های خاص خود را در این زمینه دارد. ممکن است سطح استاپ اوت بعضی بروکرها ۲۰ یا ۴۰ یا ۵۰ یا حتی ۰ باشد.

استاپ اوت صفر یعنی تا زمانی که اکوئیتی شما به صفر نرسیده می‌توانید معامله باز داشته باشید!

به عنوان مثال؛

هنگامی که توسط بروکر، سطح استاپ اوت پنجاه درصد قرار داده می شود، متاتریدر به طور اتوماتیک معامله شما را هنگامی که سطح مارجین شما به پنجاه درصد برسد، می بندد و این کار را با بستن معامله ای که بیشترین ضرر را داشته است، شروع می کند.

معمولا، بسته شدن یک پوزیشن ضرر ده باعث می شود که سطح مارجین به بالای پنجاه درصد برسد، زیرا این کار، مارجین پوزیشن را آزاد می کند؛

به بیان دیگر، مجموع مارجین استفاده شده پایینتر می آید و بنابراین سطح مارجین بیشتر خواهد شد.

می توان گفت که سیستم در ابتدا با بستن ضررده ترین پوزیشن، سطح مارجین را به بالاتر از پنجاه درصد می رساند.

اما اگر پوزیشن های دیگر شما همچنان در حالت ضررده باقی بمانند و سطح مارجین به پنجاه درصد برسد، سیستم پوزیشن های دیگر شما را هم خواهد بست.

چرا بروکر زمانی که سطح مارجین به سطح استاپ آوت می رسد، پوزیشن های شما را می بندد؟

این مساله به این دلیل است که بروکر نمی تواند اجازه دهد تا شما بیشتر از پولی که در حساب دارید ضرر بدهید.

زیرا ممکن است بازار همچنان مخالف با پوزیشن شما پیش برود و بروکر برای همیشه ضرر شما را متقبل نمی شود.

یک مثال برای فهم بیشتر!

در حسابهای mini معمولا به ازای هر 0.1 لات (100 دلار) از حدود 100 تا 150 دلار مارجین درنظر گرفته میشود.

برای مثال فرض کنید شما حساب مینی 500 دلاری دارید و بروکر شما برای هر 0.1 لات 125 دلار در قسمت مارجین حساب شما میگذارد.

در ابتدای کارتان یک معامله با 100 دلار انجام میدهید (که بشود 0.1 لات) حالا جزئیات حساب شما بصورت زیر خواهد بود:

  • مقدار معامله کرده : 100 دلار
  • موجودی : 400 دلار
  • مارجین : 125 دلار
  • فری مارجین : 275 دلار
  • بالانس : 500 دلار

با توجه به اینکه حداقل معاملات معمولا 0.1 لات است که معادل بدون اهرم آن 100 دلار میشود.

لذا شاید تصور کنید که شما میتوانید با 275 دلاری که در قسمت free margin دارید حداقل 2 معامله دیگر بکنید.

ولی شما فقط یک معامله دیگر میتوانید انجام دهید چون وقتی 100 دلار از این قسمت (از 275 دلار) برمیدارید، 125 دلار نیز به قسمت مارجین شما میرود.

یعنی در این صورت جزئیات حساب شما میشود:

مشاهده میکنید که تنها 50 دلار دیگر باقیمانده که با آن نمیتوان وارد معامله شد.

حتی اگر دو معامله شما وارد سود شود و قسمت فری مارجین شما را از 50 دلار به 100 دلار برساند هم نمیتوانید 100 دلار دیگر معامله کنید.

چون 125 دلار برای مارجین آن را ندارید.

بعدها و در مباحث مدیریت پول متوجه خواهید شد که در حساب 500 دلاری حداکثر یک معامله 0.1 لاتی در یک زمان باید انجام داد، نه بیشتر.

فرض کنید در همان حساب 500 دلاری یک پوزیشن خرید یا فروش 0.1 لاتی بگیرید.

همانطور که در بالا توضیح دادیم 125 دلار در مارجین خواهید داشت و 275 دلار در فری مارجین.

حالا فرض کنید پوزیشن ما اشتباه بود و وارد ضرر شد.

حالا اگر مدیریت ریسک نداشته باشیم و دستور توقف ضرر مناسبی (Stop loss) قرار نداده باشیم حتی ممکن است مقدار ضرر کل 275 دلار فری مارجین ما را از بین ببرد.

در اینصورت ضرر بیشتر، وارد قسمت مارجین شما میشود که به اصطلاح مارجین نیز رو به کاهش میرود.

این حالت را کال مارجین Call margin میگویند که بدترین چیز قابل تصور برای فارکس کاران تازه وارد خواهد بود.

حتی ممکن است ضرر مربوطه که وارد محوطه مارجین شود باز هم کل مارجین را پوشش دهد.

حال اگر این ضرر بخواهد 125 دلار مارجین ما را هم از بین ببرد معامله‌ای که وارد آن شدید به رسیدن به سطح استاپ اوت (که سطح آن بسته به بروکر متفاوت است)، خودبه‌خود بسته میشود.

شما میمانید و 100 دلار ناقابل که هیچ کاری هم با آن نمیتوان کرد و مجبور خواهید بود آن را شارژ نمایید

مارجین تریدینگ (Margin Trading) چیست؟

مارجین، سرمایه ای است که از یک کارگزاری قرض گرفته می شود. مارجین تریدینگ نیز به فرایند استفاده از آن سرمایه برای ترید یک دارایی گفته می شود.

مارجین تریدینگ

در علم اقتصاد، “مارجین” به وثیقه ای گفته می شود که یک سرمایه گذار نزد صرافی یا کارگزاری قرار می دهد تا ریسک اعتبار به آن نهاد را پوشش دهد. این ریسک اعتباری زمانی ایجاد می شود که سرمایه گذار اقدام به وام گرفتن از کارگزاری یا ورود به یک قرارداد مشتقه کند. خرید در قالب مارجین یا “مارجین تریدینگ” نیز زمانی اتفاق می افتد که یک سرمایه گذار با کسب وام از کارگزاری، اقدام به خرید یک دارایی کند. خرید مارجین به مبلغ اولیه ای گفته می شود که فرد برای دریافت یک دارایی، به کارگزاری می دهد. سرمایه گذار از همین اوراق بهادار مارجین به عنوان وثیقه در حساب کاربری کارگزاری خود استفاده می کند.

در دنیای کسب و کار، “مارجین” به تفاوت میان قیمت فروش یک محصول و هزینه تولید گفته می شود. همچنین می توان گفت که این مفهوم به نرخ سود در برابر درآمد اشاره دارد. مارجین همچنین به بخشی از نرخ سود در یک “وام قابل تنظیم” (ARM) گفته می شود که به نرخ شاخص افزوده می شود.

در بازار سنتی، سرمایه های قرض گرفته شده معمولاً از سوی یک کارگزاری تأمین می شوند. اما در بازار رمز ارز ، این سرمایه ها اغلب توسط تریدرهای دیگر تأمین می گردند. بدین ترتیب، نرخ بهره موجود به همان تریدرهای دیگر تعلق می گیرد. البته برخی صرافی های دیجیتال نیز خدمات مارجین را ارائه می کنند.

آنچه در این مطلب می خوانیم ☜

ویدئوی آشنایی با مارجین تریدینگ

مارجین تریدینگ به زبان ساده

به زبان ساده، “مارجین” پولی است که از یک کارگزاری قرض گرفته می شود تا یک سرمایه با آن خریداری شود. این مبلغ مابه التفاوت بین کل ارزش یک سرمایه و مقدار وام است. “مارجین تریدینگ” نیز به فرآیند استفاده از آن سرمایه قرض گرفته شده برای ترید یک دارایی گفته می شود. این سرمایه تبدیل به وثیقه برای وام کارگزاری می شود.

حساب مارجین نیز یک حساب استاندارد در کارگزاری است. سرمایه گذار می تواند پول نقد یا اوراق بهادار خود را در این حساب به عنوان وثیقه برای وام خود قرار دهد. اهرم های موجود در فرایند مارجین می تواند برای افزایش سود یا زیان فرد مورد استفاده قرار گیرد. در زمان ضرر، کارگزاری ممکن است بدون اخطار قبلی اقدام به نقدینه سازی (لیکویید کردن) وثیقه های شما کند.

مارجین (Margin) چیست؟

“مارجین” به مقدار توازنی گفته می شود که یک سرمایه گذار در حساب کارگزاری خود برقرار کرده است. الفاظ “مارجین کردن” یا “خرید یک مارجین” به این معنا است که فرد از وام کارگزاری برای خرید اوراق بهادار لازم استفاده کند. برای این کار، فرد باید یک حساب مارجین داشته باشد و یک حساب کارگزاری ساده کافی نیست. البته حساب مارجین نیز یک نوع اکانت کارگزاری است که در آن کارگزار پولی را به سرمایه گذار قرض می دهد. این مبلغ بیشتر از موجودی عادی فرد برای خرید امتیازهای مالی است. مفهوم “مارجین” شباهت های زیادی به “اهرم” دارد.

استفاده از مارجین برای خرید اوراق بهادار دقیقاً همانند این است که از پول نقد یا اوراق بهادار حساب به عنوان وثیقه برای وام استفاده کنید. این وام وثیقه شده همراه با نرخ بهره ای است که باید پرداخت گردد. در واقع، سرمایه گذار از این پول قرض گرفته شده یا اهرم اقتصادی استفاده می کند. بدین ترتیب، سود یا زیان او چند برابر خواهد شد. سرمایه گذاری مارجین زمانی به کار می آید که سرمایه گذار پیش بینی کند که بتواند چندین برابر نرخ سود را از سرمایه گذاری خود به دست آورد. در نتیجه، وی قادر خواهد بود تا بیشتر از نرخ بهره وام خود را به دست آورد.

نرخ وثیقه

اگر الزام موجود برای مارجین اولیه برابر با 60 درصد از حساب مارجین شما باشد و بخواهید اوراق بهاداری را به ارزش 10 هزار دلار خریداری کنید، آنگاه مارجین شما 6 هزار دلار خواهد بود. بقیه این پول را می توانید از کارگزاری قرض بگیرید.

نرخ وثیقه و سپرده اولیه در برابر وام دریافتی می تواند بسیار متفاوت باشد و بستگی به بازارهای مختلف دارد. در بازار سهام، این نرخ معمولاً 1:2 (نصف) می باشد. برای “معاملات فیوچرز” (futures contracts)، این نرخ به صورت اهرم 1:15 است. در کارگزاری های فارکس، نرخ های 1:50 یا 1:100 طبیعی است. اما در بازارهای ارز دیجیتال، این نرخ معمولاً بین 1:2 تا 1:100 است. تریدرهای مارجین معمولاً از لفظ “ضریب” برای مارجین تریدینگ استفاده می کنند. (برای مثال؛ ضریب 2 تا ضریب 100).

خرید در قالب مارجین

“خرید در قالب مارجین” به فرایند قرض گرفتن پول از یک کارگزاری برای خرید سهام گفته می شود. به نوعی، این همان وامی است که از یک کارگزاری دریافت می کنید. “مارجین تریدینگ” به شما اجازه می دهد تا سهام بیشتری را نسبت به حدّ معمول خریداری کنید. برای انجام ترید مارجین نیاز به یک حساب مارجین دارید که از یک حساب پولی معمولی متفاوت است.

به لحاظ قانونی، کارگزاری شما موظف است که رضایت شما را برای افتتاح یک حساب مارجین جلب کند. حساب مارجین می تواند در قالب یک توافق استاندارد افتتاح حساب باشد یا شاید یک توافقنامه کاملاً متفاوت را شامل شود. سرمایه گذاری اولیه بیش از 2 هزار دلار نیاز به یک حساب مارجین دارد. هر چند برخی کارگزاری ها این حد را بالاتر در نظر می گیرند. این پرداخت یا پس انداز اولیه را “حداقل مارجین” (minimum margin) می گویند.

زمانی که این حساب افتتاح و فعال شد، می توانید تا سقف 50 درصد از اصل قیمت یک سهام را وام بگیرید. این مقدار از سپرده اولیه را “مارجین اولیه” (initial margin) می گویند. لازم به ذکر است که نیازی نیست که از این سقف 50 درصد برای دریافت مارجین استفاده کنید. می توانید درصد کمتری (10 یا 20 درصد) را وام بگیرید. به یاد داشته باشید که برخی کارگزاری ها نیاز به سپرده گذاری اولیه بیش از 50 درصد دارند.

می Margin Call چیست؟ توانید وام خود را تا هر زمان خواستید نگه دارید. تنها باید وظایف خود (مانند پرداخت بهره مورد نظر) را انجام دهید. زمانی که سهام خود را در یک اکانت مارجین به فروش برسانید، این فرایند به اطلاع کارگزاری رسیده و تا زمان بازپرداخت کامل وام ادامه خواهد داشت. پس از بازپرداخت کامل، حساب مارجین بسته می شود.

مارجین نگهداری (Maintenance Margin)

محدودیت دیگری با نام “مارجین نگهداری” (Maintenance Margin) نیز وجود دارد. این محدودیت به حداقل موجودی حساب شما گفته می شود که برای ادامه پروسه مارجین نیاز است. در صورتی که موجودی حساب کمتر از این محدوده باشد، کارگزاری شما را وادار به پس انداز سرمایه بیشتر می کند یا بخشی از سهام شما را می فروشد تا وام شما کمتر شود. زمانیکه موجودی کمتر از این حد شود، اصطلاحاً “هشدار مارجین” (Margin Call) اتفاق می افتد.

منظور از هشدار مارجین، تقاضای کارگزاری به تزریق پول در حساب یا بستن پوزیشن توسط شخص است. اگر این شرایط مهیا نشود، کارگزاری می تواند هر کدام از پوزیشن های باز شما را ببندد تا حساب شما را به محدوده حداقل برساند. کارگزاری مورد نظر می تواند این کار را بدون تأیید شما انجام دهد و حتی می تواند هر کدام از پوزیشن های دلخواه خودش را انتخاب کند.

به علاوه، کارگزاری می تواند حقّ کمیسیونی را نیز برای تراکنش های خود دریافت کند. شما مسئول هر گونه ضرر احتمالی در این فرایند هستید. کارگزاری ممکن است هر مقدار سهام و قراردادهای کافی را لیکویید کند تا حساب شما بتواند لازمه مارجین اولیه را برآورده کند.

نکات مهم در مورد مارجین تریدینگ

از آنجا که مارجین یک نوع استقراض پول است، پس مسلماً هزینه هایی در بر خواهد داشت. اوراق بهادار موجود در حساب مارجین نقش وثیقه را ایفا می کنند. اولین هزینه همان نرخ بهره ای است که باید پرداخت کنید. در صورت عدم پرداخت آنها، این نرخ های بهره روی هم انباشت می شوند. با افزایش بدهی شما، نرخ های بهره نیز بالاتر می روند.

بنابراین، خرید در قالب مارجین معمولاً به صورت کوتاه مدت انجام می شود. هر چه مدت بیشتری یک سرمایه را نگه دارید، نرخ بهره پرداختی شما نیز بالاتر می رود. اگر یک سرمایه را در قالب مارجین برای مدت طولانی نگه دارید، احتمال زیاد سود شما فدای بهره های موجود می شود.

نمی توان همه نوع سهام را به صورت مارجین تهیه کرد. “هیئت فدرال رزرو” (Federal Reserve Board) مشخص می کند که کدام سهام و دارایی ها می توانند به صورت مارجین تهیه شوند. مطمئناً کارگزاری ها اجازه خرید “عرضه های اولیه عمومی” (IPO) و “سهام ارزان” (Penny Stock) را نمی دهند. زیرا این نوع سهام دارای نوسان قیمتی روزانه بالا می باشند. خود کارگزاری ها نیز می توانند تصمیم بگیرند که برخی دارایی ها را در قالب مارجین تریدینگ قبول نکنند. بنابراین، پیش از شروع حتماً محدودیت های حساب مارجین خود را بررسی کنید.

در دنیای ارز دیجیتال، مارجین تریدینگ می تواند در دو قالب پوزیشن لانگ و شورت استفاده شود. پوزیشن لانگ به این پیش بینی اطلاق می شود که قیمت یک دارایی بالا خواهد رفت. پوزیشن کوتاه نیز خلاف این موضوع را نشان می دهد.

مثالی از قدرت خرید در مارجین تریدینگ

فرض کنید که شما 10 هزار دلار را در حساب مارجین خود پس انداز می کنید. از آنجا که موظف به ثبت 50 درصد از نرخ خرید هستید، پس یعنی قدرت خرید شما به 20 هزار دلار می رسد. آنگاه اگر 5 هزار دلار سهام بخرید، همچنان 15 هزار دلار قدرت خرید دیگر خواهید داشت. شما پول نقد کافی برای خرید این سهام 5 هزار دلاری را داشته اید. در نتیجه نیازی به استفاده از مارجین نیست. زمانی نیاز به استقراض پول دارید که بخواهید اوراق بهاداری را به ارزش بیش از 10 هزار دلار خریداری کنید. توجه داشته باشید که قدرت خرید یک حساب مارجین به صورت روزانه بر حسب نوسان قیمت اوراق بهادار موجود در حساب مارجین تغییر خواهد کرد.

فواید و مضرات مارجین تریدینگ

مارجین تریدینگ می تواند سود تریدر را چند برابر سازد. همچنین تریدر قادر خواهد بود تا سریعاً پوزیشن های مختلف را باز کند و به ترید همزمان بپردازد. اما نباید فراموش کرد که در کنار سود بالا، احتمال ضررهای چند برابری نیز وجود دارد. به همین دلیل، این نوع ترید یکی از خطرناک ترین روش های ترید محسوب می شود. با توجه به نوسان بالای بازار ارزهای دیجیتال، حتی یک نوسان نیز می Margin Call چیست؟ تواند زیان بالایی را برای تریدر به همراه داشته باشد. بنابراین پیش از شروع، تریدر باید استراتژی های مدیریت ریسک کارآمدی را در نظر بگیرد. شاید بهتر باشد که تریدرها از ابزارهای مدیریت ریسک نیز در این رابطه استفاده کنند. از جمله این ابزارها می توان به “اوردر های استاپ لیمیت” (stop-limit) اشاره کرد.

تأمین سرمایه مارجین

برای سرمایه گذارانی که نمی خواهند ریسک بالای مارجین تریدینگ را بپذیرند، روش دیگری برای کسب سود از طریق مارجین ایجاد شده است. برخی پلتفرم ها و صرافی های دیجیتال دارای ویژگی “تأمین سرمایه مارجین” هستند. بدین ترتیب، کاربران می توانند پول خود را در اختیار تریدرهای مارجین بگذارند.

معمولاً این فرایند شامل قوانین خاص بوده و نرخ های بهره متفاوتی را در بر می گیرد. اگر هر دو طرف شرایط را بپذیرند، آنگاه تأمین کننده مطمئن خواهد شد که اصل سرمایه او بازپرداخت شده و نرخ بهره نیز به او تعلق می گیرد. اگرچه مکانیزم مارجین در صرافی های مختلف متفاوت است، اما به نظر می رسد که روش “تأمین سرمایه مارجین” ریسک بسیار کمی داشته باشد. زیرا پوزیشن های اهرم تریدر مارجین در صورت زیان زیاد می تواند لیکویید شود. تأمین سرمایه مارجین نیازمند آن است که کاربران سرمایه خود را در کیف پول صرافی ارز دیجیتال نگه دارند.

دیگر کاربردهای مارجین تریدینگ

در ادامه مقاله به معرفی کاربردهای مختلف ترید مارجین می پردازیم.

مارجین در حسابداری

در حسابداری تجاری، “مارجین” به تفاوت میان درآمد و هزینه گفته می شود. در اینجا، کسب و کارهای مختلف اقدام به بررسی مارجین های سود ناخالص، مارجین های فعال و مارجین سود خالص خود می کنند. “مارجین سود ناخالص” رابطه میان درآمدهای یک شرکت و هزینه کالاهای فروخته شده (COGS) را اندازه می گیرد. “مارجین فعال” نیز هزینه کالاهای فروخته شده و هزینه های موجود را در نظر گرفته و آنها را با درآمد مقایسه می کند. “مارجین سود خالص” تمام این هزینه ها، مالیات ها و نرخ های بهره را محاسبه می کند.

مارجین در وام دهی

وام های قابل تنظیم (ARM) یک نرخ بهره ثابت را برای یک مدت زمان محدود در نظر می گیرند. اما پس از آن، این نرخ دستخوش تغییر می شود. برای تعیین نرخ جدید، بانک یک مارجین را به شاخص قبلی اضافه می کند. در اکثر موارد، نرخ مارجین در طول دوران وام ثابت می ماند، اما نرخ شاخص تغییر می کند. برای فهم بهتر، تصور کنید که یک وام با نرخ قابل تنظیم دارای یک مارجین 4 درصدی باشد و محدود به شاخص خزانه باشد. اگر شاخص خزانه 6 درصد باشد، نرخ بهره آن وام برابر با 6 درصد نرخ شاخص به اضافه 4 درصد مارجین خواهد بود. یعنی همان 10 درصد خواهد شد.

سخن پایانی

مسلماً “مارجین تریدینگ” یک ابزار مفید برای افزایش توان خرید تریدر می باشد. در صورت استفاده مناسب، ترید اهرمی از طریق اکانت مارجین می تواند به افزایش سود و افزایش تنوع پرتفوی سرمایه گذار کمک کند. اما همانطور که گفته شد، در کنار سودهای بیشتر باید احتمال ضررهای چند برابری را نیز در نظر گرفت. به خصوص در دنیای پر نوسان ارز های دیجیتال باید با دقت فراوان وارد عرصه مارجین تریدینگ شد.

کال مارجین چیست؟

Liquidation

میدانید که بازار ارزهای دیجیتال به سرمایه‌گذاری‌های خطرناک و نوسانات شدید قیمت در میان مردم جهان شهرت دارد. با اینکه نوسانات این بازار چالش‌هایی را برای قانون‌گذاران ایجاد کرده است، در مقایسه با کلاس‌های دارایی سنتی مانند سهام و کالا، بازار ارزهای دیجیتال فرصتی برای به دست آوردن سودهای چشمگیر در میان سرمایه‌گذاران ایجاد کرده است.

افزایش رو به رشد این نوسان، پتانسیلی است که سبب به وجود آمدن موقعیت‌های معاملاتی بیشتر از طریق متدهای معاملاتی مانند Margin trading ،perpetual swaps و futures می‌شود. معاملات مشتقه قراردادهای مبتنی بر قیمت یک دارایی پایه هستند که این امکان را به معامله‌گران می‌دهند تا بر قیمت آینده آن دارایی شرط‌بندی کنند.

معاملات مشتقه کریپتو، برای اولین بار در سال ۲۰۱۱ به بازار معرفی شده و در سال‌های اخیر، به‌ویژه در میان سرمایه‌گذاران خرده‌فروشی gung-ho که به‌دنبال حداکثر بهره‌برداری از استراتژی‌های معاملاتی خود هستند، محبوبیت بالایی یافته است.

برای مثال معامله‌گران می‌توانند از طریق معاملات مارجین پتانسیل درآمدزایی و سوددهی خود را با استفاده از وجوه قرض گرفته شده از صرافی‌های دیجیتالی افزایش دهند. صرافی کوینکس، صرافی کوکوین و صرافی بای بیت تعدادی از صرافی‌های متمرکز رمزنگاری‌شده‌ای هستند که امکان انجام معاملات مارجین را برای کاربران خود فراهم کرده‌اند.

لازم است بدانید که این نوع معاملات مانند شمشیر دو لبه عمل می‌کنند؛ یعنی همان‌طور که معاملات مشتقه سبب افزایش پوزیشن‌های سودآور معامله‌گران می‌شوند، به همان اندازه نیز خطر لیکویید شدن یا از دست ‌دادن سرمایه معامله‌گر نیز وجود دارد.

لیکویید شدن چیست؟

لیکویید شدن یا Liquidation به فرایندی گفته می‌شود که در آن معامله‌گر همه سرمایه خود در پوزیشن مارجین را از دست بدهد و ضرر کند. اصولاً این پروسه هنگام سقوط قیمت بازار اتفاق می‌افتد؛ با این ‌حال در فضای ارزهای دیجیتال، اصطلاح لیکویید شدن، عمدتاً به‌منظور توصیف بسته‌شدن اجباری پوزیشن معامله‌گر به‌دنبال از دست ‌رفتن تمام یا بخشی از حاشیه اولیه (Initial margin) استفاده می‌شود.

انواع لیکوئیدیشن

لیکویید شدن را می‌توان به دو گروه جزئی (Partial) و کلی (Total) تقسیم کرد:

لیکویید شدن جزئی: به‌منظور کاهش پوزیشن و اهرم فشاری که معامله‌گر تعیین کرده، پوزیشن مذکور را تا حدی زود می‌بندد.

لیکویید شدن کلی: هنگام بستن پوزیشن، از تمام حاشیه اولیه‌ای که معامله‌گر تعیین کرده، استفاده شده است.

معاملات مارجین چیست؟

معاملات مارجین نوعی از متدهای معاملاتی در برخی صرافی‌های دیجیتالی هستند که براساس آن معامله‌گر می‌توان با وجوه قرض گرفته شده از افراد شخص ثالث مانند صرافی وارد معامله شود. درواقع این متد درست مانند قرض‌گرفتن یا وام‌گرفتن پول از یک فرد یا نهاد دیگر برای خرید ارز دیجیتال عمل می‌کند. این روش معاملاتی به سرمایه‌گذاران اجازه می‌دهد تا اندازه پوزیشن معاملاتی خود را با استفاده از ابزاری به نام leverage یا اهرم فشار، افزایش دهند و تنظیم کنند.

برای استفاده از پلتفرم معاملاتی مارجین لازم است معامله‌گر مراحل احراز هویت در صرافی را سپری کند و سپس مقداری ارز دیجیتال یا فیات را به‌عنوان وثیقه که به Initial Margin معروف است، نزد صرافی قرار دهد. این مارجین اولیه مانند یک صندوق بیمه برای صرافی عمل می‌کند؛ برای مثال، اگر از یک اهرم فشار ۵× در مارجین اولیه ۱۰۰ دلاری استفاده کنید، یک وام ۴۰۰ دلاری به شما داده می‌شود و پوزیشن معاملاتی شما از ۱۰۰ به ۴۰۰ دلار افزایش می‌یابد.

چه زمانی لیکویید شدن اتفاق می‌افتد؟

لیکویید شدن زمانی اتفاق می‌افتد که معامله‌گر نتواند الزامات تعیین‌شده در پوزیشن مارجین خود را به‌درستی برآورده کند. در واقع مارجین به درصدی از ارزش کل معامله گفته می‌شود که به‌منظور بازکردن و حفظ پوزیشن باید نزد صرافی سپرده شود.

زمانی که حساب مارجین معامله‌گر به پایین‌تر از سطح توافق‌شده با صرافی برسد، صرافی به‌طور خودکار پوزیشن را بسته و سرمایه‌گذار سرمایه خود را از دست می‌دهد. میزان ضرر معامله‌گر به اهرم فشار تعیین‌شده و میزان کاهش قیمت بازار بستگی دارد. در برخی از موارد لیکوئیدیشن سبب ازدست‌رفتن کل سرمایه فرد می‌شود.

اگر پوزیشن اهرم‌دار شما به آستانه لیکویید شدن برسد، با یک Margin call مواجه خواهید شد. این فراخوان به شما می‌گوید که لازم است مارجین بیشتری ایجاد کنید. در این زمان دو گزینه پیش روی معامله‌گر است:

۱. به‌منظور بالابردن مجدد اهرم به اندازه مورد نیاز، وجوه بیشتر به مارجین اضافه شود.

۲. صرافی به‌طور خودکار پوزیشن فرد را لیکوئید کند.

مفهوم قیمت لیکوئیدیشن

قیمت لیکوئیدیشن (انحلال) یا Liquidation price نقطه‌ای است که در آن پوزیشن لوریج‌دار معامله‌گر به‌طور خودکار بسته می‌شود. عواملی که بر آن تأثیرگذار هستند عبارت‌اند از:

نرخ مارجین نگهداری

قیمت ارز دیجیتال

قیمت لیکوئیدیشن توسط صرافی‌ها استفاده‌شده محاسبه شده و ممکن است میانگینی از چندین صرافی بزرگ دیجیتالی باشد. زمانی که قیمت ارز دیجیتال مدنظر از آستانه قیمت لیکوئیدیشن عبور کند، فرایند لیکویید شدن شروع می‌شود.

از آنجا ‌که قیمت ارزهای دیجیتال به‌طور مدام در حال تغییر است، لازم است از آخرین اخبار مطلع باشید و سودآوربودن پوزیشن ایجادشده را دوباره بررسی کنید؛ در غیر این صورت به احتمال زیاد سرمایه شما لیکوئید شده و متضرر می‌شوید.

جلوگیری از لیکویید شدن

وقتی درباره معامله در بازارهای سرمایه، از جمله ارزهای دیجیتال و متدهای معاملاتی خاص مانند معاملات مارجین صحبت می‌شود، بی‌شک مدیریت ریسک مهم‌ترین نکته است. در این موارد لازم است هدف اصلی معامله‌گر حتی پیش از رسیدن به سود به حداقل رساندن سطح ضرر احتمالی باشد. از آنجا ‌که خطر از دست ‌دادن سرمایه در بازار ارزهای دیجیتال اجتناب‌ناپذیر است، بهره‌گیری از مکانیسم‌هایی که به بقای معامله‌گر در بازار کمک کنند، ضروری به نظر می‌رسد.

از آنجا ‌که همواره احتمال از دست ‌دادن دارایی هنگام انجام معاملات وجود دارد، استفاده از استراتژی‌های معاملاتی هوشمند مانند استفاده از لوریج کمتر و نظارت مارجین می‌تواند به جلوگیری از لیکویید شدن دارایی کاربر کمک کند. علاوه بر این، صرافی‌های دیجیتالی صندوق‌های بیمه را راهی برای به حداقل رساندن این‌گونه از ضررها به کاربران ارائه می‌دهند.

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو به دکمه بالا